Konu: Serap özaltun , nami diğer "serap hoca" biyografisi

SERAP ÖZALTUN SERAP HOCA mahlası ile yazıyorum. Yıl 1959. Bir kış ayında dünyaya gelmişim. Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümünden 1979'da mezun oldum, yetmedi dedim ve Anadolu Üniversitesi Türkçe Bölümünden alanımda lisans aldım. İnsanın sevdiği bir mesleği yapmasını düşüncesindeyim ve yeniden dünyaya gelsem gene aynı mesleği seçerdim. İnsan ilişkilerinde dürüstlük tek ilkemdir, isterim ki dizelerdeki ahenk gibi uyumlu olalım...İnsanca sevelim birbirimizi, hoşgörüyle sarılalım hayata. Emeklilik nedir bilmeyen bir emekli olarak hâlâ son hız hayat koşusunda yerimi korumaya çalışıyorum.Yavrularıma ve eşime huzurlu bir yuva sunmak için gül bahçelerinden bazen gül de çaldığım oluyor.Çünkü yaşamak ve yaşatmak dünyanın en zor işi. Şimdilik basılı eserlerim yok, sadece 'ben' varım ve kalemimde hâlâ mürekkep var.



' Insanin en gizli yeri yüregi ve bu en dokunulmaz yeri, sadece sairler dile getiriyor yaziyla...Gerçek okuyucularsa özümseyip okuduklarinda, sairle bir gezintiye çikiyorlar...' Serap Hoca

Etkilendiği Yazarlar;
İnsanın yüreğinden teğet geçen dizeleri her kim yazarsa...


Hayatın anlamı nedir? Kendimizi hayatın neresine koyup da yaşamaya çalışıyoruz? Güzelliklerin tadına varmak uğruna savrulurken birilerini mutlu etme telaşında kendimizi bulamıyoruz yerdeki hazan yapraklarının arasında.
Ne istemiştim yıllar önce kendi adıma ya da ne istiyorum şimdilerde kendim için? Artık anlamı ya da önemi var mı? Ne derseniz deyin, ne yaparsanız yapın suyun akışını değiştirmek mümkün değil.Sadece kaybetmeyi öğreniyoruz ve bu yenilgilerden ders alıyoruz, güç depoluyoruz ve yeni yenilgileri güler yüzle karşılamaya çalışıyoruz.Neden mi? Çünkü yaşamak, sonsuz bir orman...Her ağaç, bir kır çiçeğini saklıyor gölgesinde.Tökezlediğimiz her taşın altında bir minicik uçuç böceği size bakıyor merakla ve hiç bitmiyor bu döngü.Görmek, anlamak ve sevmek...Budur yaşamın özü.
Her nerede ve kiminle yaşarsak yaşayalım, içimizdeki umut kıvılcımını hep ama hep canlı tutabilmeliyiz.Gülen gözlerimizin ardındaki ruhumuzun buna ihtiyacı var ve bizim sevincimizden etkilenecek nice canlar var.


ESERLERİ Ölüm gelip de çaldığında kapını, bütün şiirlerin kalacaktır geriye; çünkü onlar sadece 'şiir'di.


Serap ÖZALTUN
(seraphoca)



GÜNLERİ YAZILMAMIŞ GÜNLÜK


Günlerden pazar:

Düşen, yaprak olsaydı yok olurdu ama insandı ve gücünü toplayıp
k
a
l
k
m
a
s
i
y
d
i
beklenen.

Günlerden salı:

Suda büyürmüş en güzel nilüferler,
Sevilen, ağlamaya değdikçe güzelleşirmiş.
Solar mi hiç gül, kalp sevgiyle dolmuşken
Yorulur mu hiç beden, güller nefes olmuşken.
Yürüse ayaklarım,
-gitse bedenim,
-bil ki giden
-sadece kefenim.
Varlığım
-ruhum
-kalbim
-düşüm
-sevdam
-kalanım
-sen.

Günlerden çarsamba:

Bir seraba eş umuttu
-senli günler bil bana.
Gözlerim sende benken
-ihtirası sal bana.
Bin yalan olsan içimde
- bir doğru bulurum,
Ona
-sığınırr
-sarılır
- yatarım.

Günlerden cumartesi:

Gemileri yakarken
Ardında bıraktıkların ağlar.
Gelişinde ağıt var
-düşlerin
-umudun
-varlığın.
Gücün bendense
-sevgim sana
-gelemesen de
Ver ipin öbür ucunu
-aklım fikrim sende.
Ama bil bir gün
- güçsüz düşebilirim
-gölgemde gözyası var.

Günlerden pazartesi:

İçimde bin yalnızlık...
Ne tarafa baksam sen.
Diller vazgeçmiş konuşmaktan,
Yoksun.
Dudağimda senli ezgiler,
Dokunduğum tenimde sen
-gözyaşımda,
-dilimde.
Unutamıyorum!
Sensizlikte kulaklarım ağrıyor,
Sen diye sızlanıyor
-duvarlarda hayalin...
-kıyamam, sus diyor.
Dayanamiyorum!
Yokluğun
-varlıgındaki özleme inat,
-sokuyor beni
-yerin bilmem ne kadar derinine...
Gitmeseydın n'olurdu!

Günlerden çarşamba:

Seninleyken
-damarlarım bile
-hissediyor seni
Gönlüme sardım seni
-şah damarım.
Gözlerine bakarken
-kendimi görmek var ya
Öyle güzeldi ki bir tanem.
Korkulara salıp yüreğime
-giderim deme,
Beni de götüreceğini bile bile.
Senli şarkıları bırakıp bana,
Ağıtları salıp yüreğime,
-gitme
-etim
-derim
-tenim
-erim!
Sendeyim
-bil artık
-gitme!

Günlerden salı:

Seni seviyorum.
Bu öyle doyumsuz bir duygu ki
Yok oluyorum senli sensizliklerde,
Dalıyorum düşlere...
Seni arıyorum
-geçmiste
-gelecekte
-dünde.
Başını öne eğiyorsun...
Kaldırdığın an gözlerini,
Beni görünce gülümsüyorsun.
Dudaklarımın kıvrımında,
-sevinci saklı aşkımın.
Senin için senle ağlamak,
Yanında seni özlemek,
Sensizliğe sarılıp
Sadece gözlerimi kapayıp
-o anı yaşamak,
-dokunmak ellerine
-ellerim gibi.
Bambaşkasın sen...
Bir ah çeksem derinden,
Nerelere giderse nefesim
-ordasın!

Günlerden pazar:

Nerdesin,
Nerdesin, demistim...
Baktığın yerdeyim, demiştin.
Beni andığında sendeyim, demiştin.
Yoksun!
Unutmadım ki seni ben
-Nerdesin?
Benden almışsın kendini,
Götürüp dağ ardına atmışsın.
Gözyaşımı silecek ellerin yok,
-içim yanıyor.
Ellerini arıyorum,
Öptükçe rahatladığım
-o avuç içlerini...
Yoksun!
Nerdesin?
Nasıl duymaz kulakların,
-yüreğimin avazını!
Sensizlikte daha bir koyuyor yokluğun.
Yokluğunda daha sensizim.
Alsaydın ya giderken
-kendini.
Sendeyim deyip bırakıp gittin...
Alsaydım ya giderken
-kendimi.
Simdi bakarım da senli yollara,
Söz geçiremem gözlerime
-Yoksun!
-Yok!


25.3.2007



Serap ÖZALTUN
(seraphoca)

Gününü Bilmek Kimin Umurunda...


-ben var ya...-


sustum
acılarımı gömüp yüreğime.
kendi mezarımın başında
gözyaşımla sulayıp
geçmişimi,
sorgulayamadan geleceğimi
umutsuzca baktım ellerine.
keşke...
öpebilseydim gene
o günkü gibi...
keşke
yaşatmasaydım
acımla sana
bu ağıdı...

sabahlara bensiz uyandığında
gün, gülsün sana gene
olur mu?
ağlamasın gözyaşın.
bak, ellerinde ellerim...
gene yanındayım.
nefesim yüzünde
düş de olsa...

bilirim bensizlik çok koyacak sana...
yüreğinin duvarları sarsılıyor biliyorum.
benimsin, bambaşkasın derdin ya...
güllerle beze kabrimi,
ellerinle düzelt toprağımı.
yüzümü okşar gibi...
hissetmemek mümkün mü....
canözüm, ağlama.

canözüm.
hoş geldin.
burdayım...
yerim yuvam bura artık
istediğinde gel...
hep açık sana hanem,
gönlüm gibi...
ama
sakın gelme yanıma,
sadece
sula güllerimi
ve git...
kıyamam sana.
gelme yar...
gelme...
bırak eteğimi çocuk,
yaşamayı öğren artık
bensiz.


Serap Hoca




Şah damarım

- Bir cana hasret gözlerim,
Seni bekler pencerelerde...
Ben yıllardır yolunu gözlerim.-

Sevgisizliğin yapraklarında savrulan canlar,

Nasıl bir yudum suya muhtaçsa

Öyle muhtacım sana.

Dağların doruklarında esen yellere ver sevdanı,

Sarsın yüreğimin en dokunulmaz yerlerini.

Nerdesin?

Öyle aradım ki seni nergislerin kokusunda.

Güneş doğunca bildim ki

Gün, seninle aydınlandı.

Ne gece saklıyor

Ne gündüz sevdanı...

Şah damarım,

Sensiz hayat olmasın.

Adımlarını hisseden yollara

Selam olsun.

Bak, ellerim seni yazıyor...

Yüreğimde senin şarkın var,

Duyuyor musun?

Özlemimi sil yüreğimden,

Ak yollarıma serin serin

Fırat misali.

Gel ki kuşlar dinlensin,

Gel ki rüzgar mola versin....

Gözlerini görmek var ya,

Başka bir şey istemez bu yorgun yüreğim.

Baksın gözlerin bana

Sevdanın yüceliği ile..

Diller konuşmasa da,

Eller tutuşmasa da

Dünya gözüyle göreyim o nur yüzünü.

Gel artık!


Serap Hoca


Serap ÖZALTUN
(seraphoca)

Serap özaltun, artık "demirtürk" soyadını kullanmaktadır.