Zaman aslında her an bir alt üst oluş içindedir.Bir hengâme,bir toz duman karmaşasıyla savrularak akıp gider, peşine sürükledikleriyle birlikte nereye ve niçin gittiğini gayet iyi bilerek. Bu savruluş içinde kişinin seçmiş olduğu kılavuzun onu götüreceği yönü kabulleniyor olması, onun cüzi iradesini şekillendirip tanımlar. Söz konusu kabulleniş aynı zamanda kişinin vermiş olduğu karara paralel olarak kendi kaderini çizer ki kader, bir başka tarifle insanoğlunun nihai olanı, yaptığı tercihleriyle belirlemesidir de aynı zamanda.

RECEP AKIL