Şehr-i Hüzün / Levent yıkılmaz


Sensizlik hüznü dolmuş şehrimin tüm sokakları

Pencereden Bakan titrek bir kız çocuğunun

Ufuklarda aradığı umutlar gibi oluvermiş düşler

Gece yağan yağmur gibi Kışın afilleyen kar gibi
Bir türkü olmuş sanki sevdam

Ya Sevmeli bendeki Seni
Yada öldürmeli sendeki beni

Gecenin neminden karları saklayan buğulu cam gibi sevdam

Ve yine gerisindeki ben gibi

MIırıldanmalı dudaklarım bu kelimeleri

Ya sevmeli bendeki seni
Yada öldürmeli sendeki beni



Bendeki Sen


Bir sonbaharda buldum seni
Karlar yağmıştı o mevsim başıma
Sende saklı olan bende aradım seni
Geceler kadar zehirdi gözlerin
Soğuk ve titrekti kenar lambaları
Yaş'dı gözleri kaldırımların
Islaktı ufuğun eski asfaltları
Keşke tanımasaydım seni
Özgürlükler şehri gibiydi gözlerdeki sen
Pişmanlıklara alınan son biletdi sanki seni sevmek,
Yanlızlığa dem vurmuş hasret kokan bir buğu gibi oldum arkandan
Keşke tanımasaydım bendeki seni
Son gidişin rüyalara fiske vuran eğik bir çocuğun bakışı gibi
Bıçak yarası kadar acı hançer misali kadar zehirdi
Güneşin doğudan doğuşu batıdan terk edişi
Deniz kokan martıların tekne uçlarına serpilişi gibi
Mehtab'a doğan ay gibi
Islak yağmurun yere düşüşü gibi
İçimdeki bende buldum seni
Keşke tanımasaydım seni , tanımasaydık birbirimizi

Ayrılık


Yolların buğusundaki sislenmiş bakışlar gibidir Ayrılık ,
Hasret'dir vazgeçilmez bir engin Akarsuyun vazgeçilmez iki sınırı gibidir .
Hani bazen gitmek gerekir derler tıpkı o misaldir
Acı ama gerçektir
Dudağında son siga rasının izi kalmış kimsesizler insanının hayallere dalışıdır
Yetim bir Çocuğun beşiğinde ağlayışı gibidir .
Ayrılırken sevgilisine son cümleleri haykıran sevgililer gibi'dir Acı ama gerçek'tir
Hatıralar anılar açılan sayfalardır

Dinlediğim aşk şarkıları geldi aklıma yine Çaldı içimi acıtan parçalar
Ey ayrılık sen nesinki acıtıyorsun yakıyorsun bu kalbimi
Sen nesinki yıkarsın bu harab olmuş yüreğimi
Söylesene canımdan can aldığın canım ayrılık


Sende Tarih Oluverdin Ya

Çaresizliğimin içindeki benliğimde tutulmuştum gözlerindeki yalan bakışlara
Soğuk suların boğması gibi insanı
Evet seni buldum , sendin o
Sendin beni kendine bağlayan
Sendin gözlerimi benden çalan
Ve sendin yüreğimi esir alıp kapıları kitleyen
Unutamazmı sanmıştın bendeki varolan seni
Tıpkı gecenin yerini sabaha bıraktığı gibi
İşte gözlerimden uzak gözlerin
Ay ışığının denize düşürdüğü mehtap misali yaşadıklarımız
Birbirimizin sonunu getiren iki hazin gibiydik
Sormadım yıllar geçsede içimdeki seni kalbime .,
Sormadım yıllar geçsede gözlerimden arta kalan bakışlarını yüreğime
Ve sormadım titreyen sesime seviyormuyum diye
Şimdi sende tarh oluverdin ya
Ölüm kovalasada beni Ölüp tarih olmam
Seni gönderdiğim ,
Tarihe karışmam . !