Evveli ve Ahiri

Yitirdim,bitirdim neye sahipsem...
Ölümü bile isteyemez mi bu beden?
Kahrolası toprak alamaz mı uzun süreliğine?
Yok mu Rab başka bir Müslüman?
Her vazgeçiş daha çok yakınlaştırıyor onu Züleyha' ya
Tahammülsüzüm tek bir insana!
Zulümatta kalb sittinsine!


Bir ateş ki sardı dipsiz benliğimi...
Karanlık odalarımdaki anahtar boşluğu gibi!
Gözümün değeceği günleri beklemekteyim tenine,
Farkettirmeden bakacağım yürüdüğün yola sen bendeyken,
Her cümle aynı kapı,her satır kovalıyor yüreği...
Sussun mümkünse diğerleri...
Yusuf ki adı yazıldığında,onca insanın arasından çekip çıkarıverir beni!
Ellerime döker kendi yüreğinin semasındaki ihtilalimi!
Gözde bir yaş,dudağına damlar olmayan Yar'in...
Dışarıda kar yağsın İstanbul'un gecelerine...
Derme çatma bir kömür sobasından gelsin sesleri kestanelerin!
Minarelerine dökülsün gecenin yıldızları!
Sabah ezanının rüzgarıyla kapasın yolları!
Züleyha örtsün geceyi yüzüne,en siyah düşüncelerinin üstüne…
Gece ki saçlarında,gece ki alevlerinde sevaplarının...
Gül Demiralp <font color="#808080">