Çocukluk Anıları -1

Bağır çağır o telaşlar
Yokuş aşağıdan kışlar

Kâh düşüp, kâh çıkaraktan
Mutluluk sızar kızaktan

Hele yazlar,ille yazlar,
Birlik olur bütün kızlar

Bir bahçeye üşüşürler
Konuşur ve gülüşürler.

Top bahçesine düşünce
Herkesi kaplar düşünce.

Esma nine bizi tersler!
Yarıda kalır hevesler…

Dik sokaktan çıkan sesler:
Tutulur sanki nefesler…

‘Top başına, top başına’
Gelmez miyim top başına?

Koşa koşa geleceğim,
Dönüversem o yıllara.

Vay başıma, vay başıma
Kaldım işte bir başıma

Çocukluğum uçtu gitti
Karlar yağdı, vay başıma.
Mübeccel Zeynep Ünalan <font color="#808080">