Sonu Yok

Tenim burukluğun rengine bürünmüş
Gönlüme verdiğin hüzünleyim
Yüzünün akside sanki yüzümde
Düşlerimde ellerin tenimde

Ödünç zamanlarda seviştik
Bazen coşup çocuklaşarak
Kah darılıp,kah barışıp
Çocuk yüreklerimizin gölgesinde

Bir nebze hayatın tadını almak gayretiyle
Bunların geçici olduğunu bile bile
Farkında olmayı redderek yaşamak
Bizimde hakkımız diye bir masal yazmıştık
Masalların gerçekleşmeyeceğini bildiğimiz halde

İnanmak istediğimiz masallar boşa çıkıyordu
Ben senin gönlüme verdiğin hüzünleyim yine
Tenim burukluğun renginde
Gönlümün rengi ise bilinmezde


Bir hüzün bağdaş kurdu yüzüme
Çölün yalnızlığı düştü gecelerime
İçimdeki sonsuz sevgiyi alıp gitmek
Göçmen kuşların göçü gibi bir gün göçmek
Seni ölüm ötesinde bile sevebilmek
Masal bitmedi belkide diyebilmek istiyorum

Müjgan Akyüz
Müjgan Akyüz <font color="#808080">