. Kaptan

Çın sabahta boşuna çabalama kaptan
Sökemezsin beni bu kıyısız yalnızlıktan
Hem yüzme bilmez hayallerim, korkarım
Dümen suyundan gidemem ki kimsenin
Sen git kaptan, senin aşkın maviş tenli denize
Benimkisi, avucumda su içirdiğim güneşe
Kaç zamandır uğramıyor göğüme
Bilsen yanımda o olmayınca
Kalbim, gövdemin öteki ucu...

Hayattan boşanmış ölüme nişanlamış
Bir ermiş huyunda yaşadım kendimi
Ne bir davanın yüklemi olabildim
Ne su huylu güneşimin öznesi
Duvarları gece badanalı
Eşyaları terk etmiş bir ev gibiyim
Kısılana kadar ağzımdaki gök gürültüsü
Çağırmalıyım,
ç/ağır/malıyım
Ne kadar çapından düşsem de aşkın
Çetin ceviz kırmak gibi huyum var

Beni geç kaptan, vuslatına bak
İki kulaç ötesinde ölürüm bu kıyısız yalnızlığın
Aşksızlıktan

Sanma kederlerim lahuri
Hem diline yürük, endaze tutmaz
Gelsin diye o edalı güneş
Bulutlar sererim yıldızlar dökerim yollarına, ama
Külyutmaz

Duygularım potkallara sığmıyor Kaptan
Hâllarımı köpüklere yaz
Muammer Can <font color="#808080">