Ne zaman seni düşünsem;
önce sesini özlerim.
O sıcak gülüşün yankılanır odamda.
Çocuklugum kadar eskiyen resmin
Öyle zavallı durur ki avuçlarımda,
Öyle vurur ki yüregimi gözlerin,
Öyle dagılırım ki her yana,
Yoklugunu hissetmesem,
Öldüm sanırım...

Ne zaman seni düşünsem;
Önce ellerini özlerim.
Saçlarıma değdi mi ellerin,
gözlerim dolar ağlardım.
Mutluluk dökülürdü yanaklarımdan.
Bir hayal gibi gelir o sevinç göz yaşları,
ve bir yalan gibi gelir, seni benden alışları

Ne zaman seni düşünsem;
önce kokunu özlerim..
Hani her sarılışında beni titreten,
teninden damarlarıma kadar inen
o büyülü kokun...
Yokluğunda bütün çiceklerde seni aradım,
dokunduğum herşeyde seni.
Hiçbir şey sen gibi degildi.
Ve hiç kimse,
sen gibi yüregimi titretmedi..

Ne zaman seni düşünsem;
önce saçlarını özlerim.
Hani her teline bir hayali sığdırdığım,
o yumuşacık ipek gibi saçların..
Ne zaman seni düşünsem,
önce gözlerin gelir aklıma..
Bir ceylan gibi ürkek ve hüzünlü gözlerin..
Hiç kimse sen gibi bakmadı..
Sen gibi hiç kimse tutuşmadı içimde.
Ve hiç bir acı,
son bakışın gibi yüregimi parçalamadı..

Ne zaman seni düşünsem;
önce yüzün gelir aklıma..
Öyle masum, öyle kırgın,
her dokunuşumda kızaran,
utangaç yüzün..
Bütün güzellikleri sana benzetirdim.
Kimi sevsem,
sana benzedigi için severdim.
Şimdi,
yanlızca duvarlarımı süsler oldun.
Gülüşlerin yalan, sıcaklığın yalan,
bu denli sancılar çekmesem,
bir zamanlar senli yılları bir düş sanırdım..
Aslında,
Ne zaman seni düşünsem;
önce ayrılık gelir aklıma..
Sonra evlenip gittiğin..
bir daha gelmeyeceğin..
Benim olmayacağın gelir aklıma.
Sonra,
utanırım yüreğimin acizliğinden..
Utanırım sevmekten özlemekten seni.
Anladım ki, hiç bir sevda;
bütün kırgınlıklara ve bütün acılara rağmen,
böyle kolay kirlenmemeli.
Anladım ki unutamasamda seni,
hala nasıl severim,
başkasınnın kolunda,
bir çocuk annesini....


Varsın öksüzkalsın şiirlerim.
varsın,
silinip gitsin hatıralar....
yeter ki,
tertemiz kalsın yaşananlar.
ilk bakışın gibi,
ilk dokunuşun,
ilk gülüşün gibi,
tertemiz.......

Yazar : duygusal^^^