Senden önce, seninle, senden sonra

Üç parçaya böldün beni
Senden önce, seninle, senden sonra

Senden önceyi anlatmayacağım
Yoktun çünkü sen,
Ve herşey eksikti, renksizdi

Seninle renklendi gözlerim
Seninle yeşerdi kurak yüreğim
Sen verdin adıma bir anlam
Anlayışlı, tarif bilmez bir ariftim seninle

İçimdeki sağduyu gibi taşıdım seni
Gözümdeki yaş misali ağladım seni
Ciğerlerime seni çektim nefes nefes
Seni soludum, yaz kış dört mevsim, beş sene

Senden sonra, bir çağ kapandı üzerime
Tarifler gerekti uzun uzadıya bu arif yüreğe
Ne anlayabiliyorum hayatı artık
Ne de bir dirhem basiret gösterebiliyorum

Sabahlarımın gözleri yaşlı
Gecelerimin yastıkları nemli artık
İhanet bu, ihanet artık her nefes bu bedene
İhanet artık mutluluk bu yüreğe
Şerefsizlik senden sonra, sensiz yaşamak

Beni artık düşünmeyecek, özlemeyeceksin diye çok korkuyorum
Ölmek istiyorum, ama çabuk unutursun beni diye, vazgeçiyorum
Küçük bir sehpa ve tavanda asılı ip hep hazır
Beni sevmekten vazgeçtiğin gün, gelmesini hiç istemiyorum
Kendime ihanet etmeyeceğim artık
Tavandaki ip boynumdayken küçük sehpayı tekmeleyip gideceğim…
Arif Mercan