Çaresizlerin kaldığı odada kalıyorum

kapattı pencerelerimi o şerefsiz rüzgar
yorgunum,bitkinim,aralardayım
bir kaltak gibi altıma yattı tüm sevdalarım
üzerine çıkmadan uyuyamıyorum
halsizim,tek kelimeliğim,suskunum
hep bitirdi arsız karanlığım
tüm gerçek sandıklarımı

yalandı,yalan olacaktı
yüzüme çarpıp duruyor tüm haylazlığım
ben direndim o vurdu
artık ağlıyorum
bende onlar gibiyim
çaresizlerin kaldığı odada kalıyorum...
Soner Zengin