Toprağın Aç Çatlakları

Mavi örtüsünü gökyüzünün
Alıp götürmüş birileri
Solgun ikindi güneşi
Serpiştiriyor cansız gölgeleri

Bürünüp hüznün rengine
Uçuşuyor kavak yaprakları
Eklendikçe gri yumaklar
Sanki! daha çok büyüyor
Kara toprağın, aç çatlakları

Zorlanıyor ıslak bakışları
Yabancı geliyor kendine sesi
Soğuk bir şey geçer gibi
Sanki!
Boşalmış yüzündeki anlamlar
Soyunmuş güçlerini

Ölüm…
Alıp götürdükçe fidanları
Acıyla yıkanıyor
Gecenin…
Üşümüş-ıssız yanakları

www.haticebediroglu.net

(Şiirlerimin hepsi noter tasdiklidir)
Hatice Bediroğlu